Fotograaf des Vaderlands; de marketingvlag in top!

In Nederland kennen we sinds 2000 een Dichter des Vaderlands (Gerrit Komrij was de eerste) en sinds 2011 een Denker (filosoof) des Vaderlands (Hans Achterhuis beet de spits af). De grote overeenkomst tussen beide ere-ambten is dat het iets onbekend bekender moet maken, ofwel de kloof met burgers probeert te overbruggen. De Dichter probeert mensen te enthousiasmeren om ook in een andere periode dan rond St. Nicolaas te dichten, terwijl de Denker de in ons dagelijkse leven alom aanwezige filosofie probeert te populariseren. Dit netjes gezegd hebbende, nu het volgende: de Fotograaf des Vaderlands!

In april 2013 is de eerste Nederlandse Fotograaf des Vaderlands benoemd voor de periode van een jaar. Fotografe Ilvy Njiokiktjien mag dit ambt voor een jaar naar eigen believen en goeddunken invullen. Het initiatief tot het benoemen van een Fotograaf des Vaderlands is genomen door de stichting Fotoweek. Ilvy is een jaar lang ambassadeur van de Nederlandse fotografie én het gezicht van Fotoweek!

Wat vinden ‘wij’ hiervan?

Een lastige vraag. Ilvy Njiokiktjien is zonder meer een fantastisch goede en getalenteerde documentaire fotograaf. De initiatiefnemers van Fotoweek (Nederlands Fotomuseum en Foam) liggen mij, als fotograaf, na aan het hart. Derhalve zal de vraag wat ‘wij’ ervan vinden, worden beantwoord zonder aanziens des persoons of initiatiefnemers. Het antwoord is: ‘wij’ vinden het een marketingtruc!

Wil de Dichter en Filosoof een kloof overbruggen en dichter bij de mensen komen te staan, vraag ik mij zelf af van welke kloof er sprake is op het gebied van fotografie. Mocht er sprake zijn van enige kloof, dan is dat gebaseerd op haarkloverij omdat heden te dage nagenoeg iedereen fotografeert. Is het niet met een fotocamera, dan is het wel met een mobieltje of een tablet. Tegenwoordig heeft de meest ongeschoolde niet getalenteerde amateur een prachtige spiegelreflex camera (die standaard op automatisch staat) op zijn/haar buik hangen. De jongere generatie filmt en fotografeert alles wat los en vast zit met een supersnelle en intelligente smartphone. Het aanstellen van een Fotograaf des Vaderlands kan derhalve nooit bedacht zijn om de fotografie dichter bij de mensen te brengen. Wat dan wel? Het is een marketinginstrument dat de eerste Fotoweek (van 20 t/m 29 september 2013) onder de aandacht moet brengen. Ilvy is een instrument dat de Fotoweek moet promoten, die zoveel mogelijk exposure en publicity moet krijgen. Dat lijkt vooralsnog te lukken gelet op de aandacht van de media. In ruil daarvoor mag Ilvy tijdens de Fotoweek een project exposeren en komt zij in de Fotoweekkrant. Mogelijk is er ook sprake van een financiële tegemoetkoming, maar dat vertelt het verhaal niet.

Conclusie: het ambt van Fotograaf des Vaderlands is geen ambt maar een marketinginstrument om publiciteit te generen. Naar het lijkt een succesvol instrument en daar valt niets op af te dingen. Het bezwaar is wel dat de titel Fotograaf des Vaderlands misleidend en lichtzinnig wordt gebruikt. Net zo misleidend als dat uw waspoeder witter dan wit wast en alle vlekken op 30 graden laat verdwijnen. Of net zo misleidend als dat uw nieuwste TellSell fitness apparaat met 10 minuten gebruik per dag al uw vetrolletjes vervangt door een sixpack. Onze Fotograaf des Vaderland is niet meer dan een eufemisme voor de ambassadeur van de Fotoweek. Niet meer, maar ook niet minder en dat had men best de titel ‘ambassadeur’ mogen geven. Dit dekt beter de lading en houdt de zwaarte van de titel ‘des Vaderlands’ in stand voor diegene aan wie die titel echt toekomt. En dat is niet voor iemand die fotografeert of marketing bedrijft.
(foto: ANP)

Leave A Response